alumniFOFAcmu.com

กำลังโหลด เมนู ...

home l หน้าแรก

สวัสดีพี่น้องและผองเพื่อน
ผม....จำได้ว่า วันที่ผมอยากเรียกว่าได้ก้าวเข้ามาเรียนในคณะนี้อย่างเต็มตัว คือวันที่รุ่นพี่ได้ร้องเพลงเห่ วิจิตรศิลป์ ต้อนรับขวัญน้องปีหนึ่งเข้าคณะ วันนั้นรุ่นพี่ยืนเรียงกันเป็นแถวยาว ตั้งแต่หน้าโดมแดง ไปถึงห้องโถงใหญ่ภายใน มีเทียนเล่มเล็กอยู่ในมือและกลิ่นหอมของดอกไม้ อากาศที่เชียงใหม่ตอนนั้นหนาวเล็กน้อย เพราะอยู่ในช่วงฤดูฝน ทุกคนเปียกปอน แต่ตอนนี้ฝนเพียงแต่ตกพร่ำพร่ำอย่างเงียบเชียบ เสียงเพลงที่ตั้งใจดังก้องและต้อนรับน้องอย่างจริงจังและสุขใจ

เลือดแดงชาด.....ชะ ข้นทุกหยาด มุ่งมั่นใจ....ฮาไฮ้

เวลาจากวันนั้นผ่านไปหลายปีเหลือเกิน ผมเห็นพี่น้องเติบโตอย่างมีความอดทน อดกลั้น มีความพยายามอย่างแรงกล้าที่จะสร้างสรรค์ศิลปะและสัจธรรมแก่สังคมนี้ อย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน หลายคนประสบผลสำเร็จ หลายคนล้มแล้วลุกอยู่หลายครั้ง หลายคนเริ่มเหน็ด เริ่มเหนื่อย หลายคนอ่อนและล้า แต่เสียงเพลงก็ยังคงดังก้องอยู่เช่นเดิม หากแต่ไร้ร่างขาดผู้คน ผม...เริ่มคิดถึงบ้าน คิดถึงสถาบันที่เคยร่ำเคยเรียน หวนคิดถึงเปลวไฟเทียนน้อยที่ต้องลมฟ้าและละอองเม็ดฝน เริ่มนึกก็เห็นภาพเก่า ๆ มากมาย ค่อย ๆ เดินผ่านเข้ามาในความทรงจำ คงจะถึงเวลาแล้วที่จะต้องกลับบ้าน กลับมาหาครูบาอาจารย์ กลับมาหาน้อง ๆ กลับมาร้องเพลงให้เสียงดังก่อก้องอีกครั้ง มีข้าวมีของเอามาฝากจากแดนดินถิ่นใกล้ไกล เปี่ยมเต็มไปด้วยหัวใจที่เร่าร้อนยินดี หอมกลิ่นดอกมะลิยังคล้องใจมิรู้ลืมรู้เลือน

ทีมงานผู้จัดทำ

วันเกิด

รังษินาฎ